ସିନାପାଲି ରେ ରାକ୍ଷୀର ସୂତାରେ ଏକାଠି ହେଲେ ମେହେର ପରିବାର: ବ୍ୟସ୍ତ ବହୁଳ ଜୀବନରେ ମଧ୍ୟ ଭାଇ-ଭଉଣୀ ସମ୍ପର୍କ ଜୀବନ୍ତ ରଖେ ରାକ୍ଷୀ ପୁର୍ଣିମା

ସିନାପାଲି: ୨୭/୦୮ ରାକ୍ଷୀର ସୂତା ହୁଏତ ଛୋଟ, କିନ୍ତୁ ଏହା ସହ ଜଡ଼ିଥିବା ସ୍ନେହର କାହାଣୀ ବହୁତ ବଡ଼। ପିଲାଦିନରେ ଭାଇ-ଭଉଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଝଗଡ଼ା, ରାଗ, ଅଭିମାନ ଓ ମଜାମସ୍ତି ଯେତିକି ଥାଏ, ବୟସ ବଢ଼ିବା ସହ ସେହି ସମ୍ପର୍କରେ ଦାୟିତ୍ୱ ଓ ଦୂରତା ମଧ୍ୟ ଯୋଡ଼ିହୋଇଯାଏ। କେହି ନିଜ ଘର-ସଂସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଯାଆନ୍ତି, କେହି ଜୀବିକା ପାଇଁ ଦୂର ସହରରେ ରୁହନ୍ତି। ହେଲେ ବର୍ଷକୁ ଥରେ ଆସୁଥିବା ରକ୍ଷାବନ୍ଧନ ସେହି ସବୁ ଦୂରତାକୁ ଭୁଲାଇ ପୁଣି ଥରେ ଭାଇ-ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ଛାତ ତଳେ, ଗୋଟିଏ ସ୍ମୃତିରେ ଏକାଠି କରିଦିଏ। ଏଭଳି ଏକ ଭାବପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବେଶରେ ସିନାପାଲି ଅନ୍ତର୍ଗତ ଶ୍ରୀ ଗିରିଧାରୀ ଭବନଠାରେ ମେହେର ପରିବାର ପକ୍ଷରୁ ନିଆରା ଢଙ୍ଗରେ ରକ୍ଷାବନ୍ଧନ ତଥା ରାକ୍ଷୀ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ପାଳିତ ହୋଇଛି। ପରିବାରର ସମସ୍ତ ଭାଇ-ଭଉଣୀ ଏକାଠି ହୋଇ ଏହି ପବିତ୍ର ଦିନକୁ ଆନନ୍ଦ, ଆତ୍ମୀୟତା ଓ ପାରିବାରିକ ଭାବନାରେ ପାଳନ କରିଥିଲେ। ରକ୍ଷାବନ୍ଧନର ପାରମ୍ପରିକ ରୀତିନୀତି ଅନୁଯାୟୀ ଭଉଣୀମାନେ ଭାଇମାନଙ୍କ ମଥାରେ ତିଳକ ଲଗାଇଥିଲେ। ଏହାପରେ ଆଳତି କରି ଭାଇଙ୍କ ହାତରେ ପବିତ୍ର ରାକ୍ଷୀ ବାନ୍ଧିଥିଲେ। ରାକ୍ଷୀ ବାନ୍ଧିବା ସମୟରେ ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ମୁହଁରେ ଥିଲା ଭାଇଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ କାମନାର ଭାବନା। ଭାଇମାନେ ମଧ୍ୟ ଭଉଣୀମାନଙ୍କୁ ମିଠା ଖୁଆଇ ସ୍ନେହର ପ୍ରତିଦାନ ଦେବା ସହ ଜୀବନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୁଖ-ଦୁଃଖରେ ପାଖରେ ରହିବାର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ଅବସରରେ ପରିବାରର ଛୋଟମାନେ ବଡ଼ମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଆଶୀର୍ବାଦ ନେଇଥିବା ବେଳେ ବଡ଼ମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ନେହର ସହ ଛୋଟମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଥିଲେ। ରାକ୍ଷୀ ବାନ୍ଧିବା, ମିଠା ଖୁଆଇବା, ଆଶୀର୍ବାଦ ନେବା ଓ ପରସ୍ପର ଶୁଭେଚ୍ଛା ବିନିମୟ ମଧ୍ୟରେ ଗିରିଧାରୀ ଭବନର ପରିବେଶ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା ଏକ ସୁନ୍ଦର ପାରିବାରିକ ମିଳନସ୍ଥଳୀରେ। ଶୈଶବର ଝଗଡ଼ାରୁ ଜୀବନର ଆଶ୍ରୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭାଇ-ଭଉଣୀ ସମ୍ପର୍କ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ସମ୍ପର୍କ। ପିଲାଦିନରେ ଛୋଟ ଛୋଟ କଥାକୁ ନେଇ ଝଗଡ଼ା, ଖେଳନା ପାଇଁ ଟଣାଓଟରା, ପରସ୍ପରର ଅଭିଯୋଗ ଓ ପୁଣି କିଛି ସମୟ ପରେ ସବୁ ଭୁଲି ଏକାଠି ହୋଇଯିବା—ଏସବୁ ହେଉଛି ଭାଇ-ଭଉଣୀ ସମ୍ପର୍କର ନିଆରା ସ୍ମୃତି। କିନ୍ତୁ ସମୟ ଗଡ଼ିବା ସହ ପିଲାଦିନର ସେହି ଝଗଡ଼ା ପଛରେ ରହିଯାଏ ଏକ ଗଭୀର ଭଲପାଇବା। ବିବାହ ପରେ ଭଉଣୀ ନିଜ ଘର-ସଂସାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ଭାଇ ମଧ୍ୟ ନିଜ ପରିବାର ଓ କର୍ମଜୀବନରେ ବ୍ୟସ୍ତ ରୁହେ। ପ୍ରତିଦିନ ଦେଖା ହୁଏନାହିଁ, ନିୟମିତ କଥାବାର୍ତ୍ତା ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ। ତଥାପି ମନର ଗୋଟିଏ କୋଣରେ ଭାଇ ପାଇଁ ଭଉଣୀର ସ୍ନେହ ଓ ଭଉଣୀ ପାଇଁ ଭାଇର ଭଲପାଇବା ସବୁବେଳେ ଜୀବନ୍ତ ରହିଥାଏ। ସେହି ଅକୁହା ସ୍ନେହକୁ ପୁଣିଥରେ ଶବ୍ଦ ଦିଏ ରକ୍ଷାବନ୍ଧନ। ଗୋଟିଏ ରାକ୍ଷୀ, ଅନେକ ସ୍ମୃତି ମେହେର ପରିବାରର ଏହି ରକ୍ଷାବନ୍ଧନ ଉତ୍ସବର ଫଟୋଗୁଡ଼ିକରେ ମଧ୍ୟ ସେହି ପାରିବାରିକ ଆତ୍ମୀୟତାର ସୁନ୍ଦର ଛବି ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି। ଏକାଠି ବସିଥିବା ପରିବାର ସଦସ୍ୟ, ହସୁଥିବା ମୁହଁ, ପିଲାମାନଙ୍କ ଉତ୍ସାହ ଓ ରାକ୍ଷୀ ବାନ୍ଧିବାର ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତ—ସବୁକିଛି ମିଶି ଏହି ଉତ୍ସବକୁ କରିଛି ସ୍ମରଣୀୟ। ବିଶେଷକରି ଛୋଟ ପିଲାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରାକ୍ଷୀ ବାନ୍ଧିବାର ଦୃଶ୍ୟ ଉତ୍ସବରେ ଆହୁରି ନିର୍ମଳତା ଭରିଦେଇଥିଲା। ପିଢ଼ି ପରେ ପିଢ଼ି ଚାଲିଆସୁଥିବା ଏହି ପରମ୍ପରାକୁ ନୂଆ ପିଢ଼ି ମଧ୍ୟ ଆପଣାଇବା ଏହି ପରିବାରିକ ଉତ୍ସବର ଅନ୍ୟତମ ସୁନ୍ଦର ଦିଗ। ଆଧୁନିକତା ମଧ୍ୟରେ ଅତୁଟ ରହିଛି ସମ୍ପର୍କ ଆଜିର ଯୁଗ ହେଉଛି ଦ୍ରୁତ ଗତିର ଯୁଗ। ମୋବାଇଲ୍, ଇଣ୍ଟରନେଟ୍ ଓ ସୋସିଆଲ ମିଡିଆ ଲୋକଙ୍କୁ ଦୂରତାରେ ରହି ମଧ୍ୟ ଯୋଡ଼ି ରଖୁଛି। ହେଲେ ଏହି ଡିଜିଟାଲ ଯୁଗରେ ମଧ୍ୟ ହାତରେ ବନ୍ଧା ରାକ୍ଷୀର ଉଷ୍ମତାର କୌଣସି ବିକଳ୍ପ ନାହିଁ। ଭିଡିଓ କଲ୍‌ରେ ମୁହଁ ଦେଖାଯାଇପାରେ, ମେସେଜ୍‌ରେ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦିଆଯାଇପାରେ; କିନ୍ତୁ ଭଉଣୀର ହାତରେ ଭାଇଙ୍କ ମଥାରେ ଲାଗୁଥିବା ତିଳକ, ଆଳତିର ଆଲୋକ ଓ ହାତରେ ବନ୍ଧା ରାକ୍ଷୀ ଯେଉଁ ଭାବନା ସୃଷ୍ଟି କରେ, ତାହା ଅନୁଭବ କରିବା ପାଇଁ ପରସ୍ପର ପାଖରେ ରହିବା ଦରକାର। ମେହେର ପରିବାରର ଏହି ମିଳନ ତାହାର ଏକ ସୁନ୍ଦର ଉଦାହରଣ। ରାକ୍ଷୀ କେବଳ ସୁରକ୍ଷାର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ନୁହେଁ, ସମ୍ପର୍କକୁ ଜୀବନ୍ତ ରଖିବାର ସଂକଳ୍ପ ରକ୍ଷାବନ୍ଧନର ମୂଳ ବାର୍ତ୍ତା କେବଳ ଭାଇ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବାରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ। ଏହା ହେଉଛି ପରସ୍ପରର ସୁଖ-ଦୁଃଖରେ ସାଥୀ ହେବା, ଆବଶ୍ୟକ ସମୟରେ ପାଖରେ ଠିଆ ହେବା ଓ ସମ୍ପର୍କକୁ ସମ୍ମାନ କରିବାର ସଂକଳ୍ପ। ଏହି ପବିତ୍ର ବନ୍ଧନ ଆମକୁ ମନେ ପକାଇଦିଏ ଯେ ଜୀବନରେ ଯେତେ ବ୍ୟସ୍ତତା ଆସୁ, ଯେତେ ଦୂରତା ସୃଷ୍ଟି ହେଉ, ରକ୍ତର ସମ୍ପର୍କ ଓ ହୃଦୟର ସ୍ନେହକୁ କେବେ ଦୂରେଇ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସିନାପାଲିର ଗିରିଧାରୀ ଭବନରେ ମେହେର ପରିବାରର ଏହି ରକ୍ଷାବନ୍ଧନ ଉତ୍ସବ ମନେ ପକାଇଦେଲା—ସମୟ ବଦଳେ, ଠିକଣା ବଦଳେ, ଜୀବନର ଦାୟିତ୍ୱ ବଦଳେ; କିନ୍ତୁ ଭାଇ-ଭଉଣୀଙ୍କ ହୃଦୟର ସ୍ନେହର ବନ୍ଧନ କେବେ ବଦଳେ ନାହିଁ। ରାକ୍ଷୀର ଏହି ଛୋଟ ସୂତା ହିଁ ବର୍ଷ ବର୍ଷର ଦୂରତାକୁ ମିଟାଇ ଭାଇ-ଭଉଣୀଙ୍କୁ ପୁଣି ଶୈଶବର ସେହି ନିର୍ମଳ ସମ୍ପର୍କ ପାଖକୁ ଟାଣି ଆଣେ। ଏହା ହିଁ ରକ୍ଷାବନ୍ଧନର ପ୍ରକୃତ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ଏହା ହିଁ ଏହି ପର୍ବର ଅସଲ ମହତ୍ୱ।